Buduj z "Domem"

Redakcja
Tynki zewnętrzne i wewnętrzne

Po zakończeniu robót murarskich można przystąpić do tynkowania i wykańczania powierzchni ścian. Masy tynkarskie, stanowiące podkład do właściwego wykończenia, dzieli się według dwóch kryteriów. Pod uwagę brana jest grubość tynku oraz rodzaj spoiwa użytego do jego wykonania.
   
   Zaprawy grubowarstwowe wykonuje się w całości na budowie. Układa się z nich tynki tradycyjne. W zależności od zastosowanego spoiwa są to tynki cementowo-wapienne, cementowe lub wapienne. Z mas polimerowych i mineralnych wykonuje się tynki cienkowarstwowe, produkowane w wytwórniach i dostarczane na budowę w postaci gotowych bądź suchych mieszanek.
   Przed przystąpieniem do tynkowania należy wybrać odpowiedni materiał. Dobrze, gdy zrobi to fachowiec. Gdy nie ma takiej możliwości i wyboru musimy dokonać sami, powinniśmy zwrócić uwagę na kilka istotnych rzeczy. Ważne są właściwości tynku, jego wytrzymałość i przyczepność do podłoża. Należy pamiętać, że inne tynki wykonuje się na podłożach mineralnych, a inne na drewnianych, metalowych czy z tworzywa sztucznego.
   Tynki wewnętrzne, układane na ścianach i sufitach, zwykle stanowią

podkład

do właściwego wykończenia. Mogą być gładkie lub posiadać dekoracyjną fakturę. Najczęściej wykonuje się je w kolorze białym, choć możliwe jest pokrycie ścian zabarwioną wcześniej masą tynkarską. Tynki wewnętrzne to przede wszystkim tynki cementowo-wapienne, gipsowe i dekoracyjne. Często stosowane są także płyty gipsowo-kartonowe oraz gipsowo-włóknowe, popularnie zwane suchymi tynkami.
   Najchętniej stosowane tynki cementowo-wapienne można układać na większości materiałów budowlanych używanych do wznoszenia ścian i przegród. Podstawą tak wykonanej zaprawy jest cement, wapno i wypełniacze kwarcowe. Ich zadaniem jest zapewnienie plastyczności i przyczepności do podłoża. W pomieszczeniach o wilgotności powietrza nie większej niż 70 proc. można układać tynki

gipsowe.

   Zaprawa, z której są wykonane, to mieszanina wody, gipsu budowlanego, mączki wapiennej, wapna hydratyzowanego i modyfikatorów. Można nakładać ją ręcznie lub za pomocą agregatu tynkarskiego.
   Tynki gipsowe są bardzo gładkie, o niemalże równej powierzchni, którą uzyskuje się bez dodatkowego szpachlowania. Mają dobrą izolacyjność akustyczną i cieplną. Wchłaniają nadmiar wilgoci, którą oddają do pomieszczenia, gdy jest w nim zbyt sucho. W ten sposób utrzymują wewnątrz budynku przyjazny dla człowieka mikroklimat. Można je układać na podłożach mineralnych, wykonanych z cegły ceramicznej, silikatowej, betonu oraz z płyt wiórowo-cementowych.
   Tynki

dekoracyjne

różnią się od pozostałych przede wszystkim grubością układanej warstwy. Do ich wykonania stosuje się spoiwa organiczne, mineralne lub mieszane (polimerowo-mineralne).
   Tynki organiczne w całości przygotowywane są w wytwórniach. Można je nanosić na powierzchnię ściany bezpośrednio po kupieniu, bez konieczności mieszania z wodą. Inaczej jest z tynkami mineralnymi czy mieszanymi. Można ich używać dopiero po połączeniu suchej mieszanki z odpowiednią ilością wody. Tynki dekoracyjne są odporne na uszkodzenia mechaniczne, charakteryzują się niską nasiąkliwością, a pokryte nimi powierzchnie można zmywać i szorować wodą. Są paroprzepuszczalne i mają właściwości hydrofobowe. Ich niewątpliwą zaletą jest różnorodność faktur i bogata kolorystyka. Nanosi się je ręcznie lub za pomocą pistoletu natryskowego.
   Płyty gipsowo-kartonowe czy gipsowo-włókowe układa się na ścianach murowanych oraz na sufitach. Tak wykończone ściany są bardzo gładkie, można je malować i tapetować. Dużą zaletą płyt jest łatwość obróbki i montażu. Pod ich powierzchnią można poprowadzić kable i rury. Płyty dostępne są w wielu rodzajach jako standardowe, pogrubione, ognioochronne, impregnowane lub elastyczne. W budownictwie jednorodzinnym płyty gipsowe najczęściej stosowane są do zabudowy poddaszy oraz do wykonania ścian działowych.
   Zdobią i chronią Tynki zewnętrzne różnią się nieco od wykonywanych wewnątrz budynku. Wynika to z funkcji, które muszą spełniać. Nie tylko zdobią elewację domu, ale także chronią ją przed wpływami atmosferycznymi. Zapobiegają zawilgoceniu ścian i poprawiają ich właściwości termoizolacyjne. Wykonuje się je z mas polimerowych, mineralnych, jak również z tradycyjnych zapraw tynkarskich. Nowoczesne tynki elewacyjne są bardzo trwałe. Mogą wytrzymać nawet kilkadziesiąt lat bez konieczności wymiany. Nie przyciągają brudu ani kurzu. Można je szybko odświeżyć malując bądź szpachlując cieniutką warstwą.
   Tynki

tradycyjne

wykonuje się z zapraw w całości przygotowywanych na budowie. Aby miały dobre właściwości, zaprawy muszą być sporządzone bardzo starannie, z dbałością o odpowiednie proporcje. W zależności od użytego spoiwa tynki tradycyjne możemy podzielić na: wapienne, cementowo-wapienne i cementowe. Wapienne są obecnie rzadkością, stosuje się je wyłącznie przy renowacji zabytków.
   Tynki

cementowe

używane są do pokrywania murów mających kontakt z wodą lub wilgocią. Doskonale nadają się na ściany piwnic i fundamentów. Najczęściej stosowane są tynki cementowo-wapienne. Tynki tradycyjne składają się z trzech warstw. Pierwszą z nich jest obrzutka grubości od 3 do 5 mm. Na jej powierzchnię nakładany jest narzut, a kiedy wyschnie, pokrywa się go gładzią, tynkiem ozdobnym lub szlachetnym.

Tynki cienkowarstwowe

to tynki mineralne i polimerowe. Wykonane na bazie różnego spoiwa, mają różne właściwości. Tynki mineralne stosuje się najczęściej jako warstwę elewacyjną w systemach ociepleń budynków metodą lekką. Mogą także być używane jako wykończenie tynków tradycyjnych. Kruszywo stosowane do ich produkcji nie powinno zawierać zanieczyszczeń ani pyłów mineralnych. Spoiwem jest cement, wapno lub gips. Tynki mineralne są odporne na działanie ognia i deszczu. Przepuszczają parę wodną, co zapobiega gromadzeniu się wilgoci w ścianach.
   W tynkach polimerowych spoiwem są żywice akrylowe lub silikonowe. W zależności od przeznaczenia tynków producenci dodają do nich różne domieszki, które zmieniają lub poprawiają ich właściwości. Masy polimerowe stosowane są do wykonywania warstw dekoracyjno-ochronnych ścian zewnętrznych budynków, jak również ścian znajdujących się wewnątrz. Podobnie jak z tynków mineralnych, można wykonać z nich warstwę elewacyjną w systemach ociepleń. Są odporne na działanie wody i charakteryzują się dużą szczelnością. To utrudnia przedostawanie się pary wodnej, która może gromadzić się wewnątrz ścian.
   Tynki cienkowarstwowe mają dużą trwałość i są łatwe do utrzymania w czystości. Układa się je na suchym, dobrze oczyszczonym i zagruntowanym podłożu. Ich niewątpliwą zaletą jest szybkość wykonania i możliwość uzyskania zaledwie kilkumilimetrowej warstwy, doskonale chroniącej i zdobiącej ścianę. Tynki te mogą mieć różne barwy i fatury. Rodzaj faktury w dużej mierze zależy od zręczności i pmysłowości tynkarza. Najczęściej spotykany jest "kornik", "baranek", tynk mozaikowy oraz faktura grysowa.
MAGDALENA KRASNY

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3