Futbol - wymysł Wyspiarzy

Redakcja
Los skojarzył Polaków z TRZEMA REPREZENTACJAMI JEDNEGO PAŃSTWA w grupie eliminacyjnej do piłkarskich mistrzostw świata. Jak to możliwe?

Dlaczego Polska gra z Anglią, Walią i Irlandią Północną, a nie z Wielką Brytanią?

   Państwo i naród to odmienne pojęcia. Anglia, Walia i Irlandia Północna (a także Szkocja) wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Jest to państwo scentralizowane, ale wszystkie kraje, poza Anglią, posiadają własne zgromadzenia narodowe, zajmujące się sprawami lokalnymi. Głównymi przejawami łączności pomiędzy tymi narodami są wspólne: monarcha, waluta, armia i polityka zagraniczna.
   Anglia i Walia stanowią jedność od 1536, Szkocja dołączyła do nich w 1707, a Irlandia od 1801 roku. W 1921 roku nastąpił podział Irlandii na niezależną dziś Republikę Irlandii (Eire) i Irlandię Północną (Ulster), która pozostała w ramach Wielkiej Brytanii.
   Flaga Wielkiej Brytanii stanowi połączenie trzech krzyży: św. Jerzego (Anglia), św. Patryka (Irlandia) i św. Andrzeja (Szkocja). Dlatego tyle jest w niej przecinających się pasów.
   Szczególny status narodów brytyjskich w futbolu uwarunkowany jest tradycją gry w piłkę, zakorzenioną tam od... co najmniej XIII wieku. Kopanie piłki stało się rozrywką klasy robotniczej już w czasach rewolucji przemysłowej. Pierwszym narodowym związkiem piłkarskim na świecie jest angielski (FA, Football Association) założony w 1863 roku. Federacja szkocka (SFA, Scottish Football Association) powstała 9 (wg FIFA - 10) lat później. W 1876 (wg FIFA - w 1875) roku zawiązał się związek walijski (FAW, Football Association of Wales), a w 1880 - irlandzki (IFA, Irish Football Association), z którego w 1921 wydzielił się związek republikański (FAI, Football Association of Ireland).
   Za pierwszy mecz międzypaństwowy uznaje się spotykanie Szkotów z Anglikami, rozegrane w 1872 roku. Padł wtedy bezbramkowy remis.
   Wyspy Brytyjskie są kolebką piłki nożnej. Mają cztery najstarsze związki narodowe. Dopiero w 1889 roku powstały pierwsze federacje kontynentalne - holenderska i duńska. Z inspiracji Brytyjczyków działalność rozpoczęły pierwsze kluby m.in. Włoch (Juventus), Francji (Le Havre) i Urugwaju (Penarol).
   Unifikacja przepisów gry nastąpiła w 1886 roku za sprawą International Football Association Board (IFAB). Reguły współzawodnictwa przejęła następnie FIFA - światowa centrala futbolu - która powstała dopiero w 1904 roku. Kiedy Wyspiarze mieli już własne przepisy, świat wciąż nie znał gry po jedenastu na dwie bramki.
   IFAB jest przykładem wyjątkowej pozycji Wyspiarzy w futbolu. Tworzy go bowiem 8 osób: cztery z FIFA oraz po jednej z Anglii, Szkocji, Walii i Irlandii Północnej. Raz do roku radzą, czy i w jakim stopniu zmienić przepisy.
   Jak zatem widać, nie trzeba mieć własnej państwowości, by uczestniczyć w rozgrywkach międzynarodowych. Wystarczy wielowiekowe poczucie odrębności narodowej. Pod warunkiem, że jest się Brytyjczykiem.
MAREK GILARSKI

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie