reklama

Gazda w swojej zagrodzie

RedakcjaZaktualizowano 
Poprad (zwany w domu Radkiem) z hodowli "Na Góralsko Nute" Aleksandry Szydło Fot. archiwum prywatne
Poprad (zwany w domu Radkiem) z hodowli "Na Góralsko Nute" Aleksandry Szydło Fot. archiwum prywatne
Zachwycamy się rasami psów z całego świata, zapominając często, że także i my mamy się czym pochwalić. Nasze rodzime rasy psów związane są historycznie oraz kulturowo z terenami, na których istniało państwo polskie; tworzone były głównie w celach użytkowych. Do ras polskich uznawanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) należą:

Poprad (zwany w domu Radkiem) z hodowli "Na Góralsko Nute" Aleksandry Szydło Fot. archiwum prywatne

POLSKIE RASY PSÓW. Owczarek podhalański - piękny, opiekuńczy i wierny

* polski owczarek nizinny - mały pasterz;

* ogar polski - pies królów i szlachty;

* chart polski - żywy relikt polskiej kultury myśliwskiej;

* gończy polski - pies mający pasję do polowań;

* polski owczarek podhalański - uznawany za najpiękniejszą z polskich ras.

Górskie łąki i stada pasących się owiec to pierwotne środowisko owczarka podhalańskiego. Od wieków strzegł bydła i owiec przed wilkami i niedźwiedziami, pilnował chłopskich zagród. - Pasterze faworyzowali białe psy, gdyż łatwiej można było je odróżnić od napastników - mówi Aleksandra Szydło, właścicielka hodowli owczarków podhalańskich "Na Góralsko Nute". - Biała szata wprowadzała wilki w błąd. W stadzie owiec pies stawał się niewidoczny i dopiero bezpośrednie starcie z groźnym olbrzymem skutecznie odstraszało drapieżniki.

Dziś kierdle można spotkać głównie w Bieszczadach, a owczarki podhalańskie siłą rzeczy swe instynkty psa stróżująco-obronnego przeniosły na domowe "stada" swych właścicieli.

- Typowe cechy podhalana to zrównoważona psychika, lojalność, niezwykłe przywiązanie i łagodny stosunek do swoich, przyjaźń i opiekuńczość w stosunku do dzieci, a jednocześnie nieufność wobec obcych - wymienia pani Aleksandra, podkreślając, że psy tej rasy są wykorzystywane czasem w dogoterapii. - Dziecko nie jest w stanie łatwo zdenerwować prawdziwego podhalana; najwyżej pies odwróci się i odejdzie.

Włochaty olbrzym (40-60 kg żywej wagi, samce do 70 cm w kłębie, tubalny głos) skoczy jednak w ogień za właścicielem, a w sytuacji ekstremalnej może napastnika zaatakować. Znana jest np. historia owczarka Bacy, który rzucił się na ubeków aresztujących kardynała Wyszyńskiego. - Generalnie te psy nie są jednak agresywne ani zaczepne, ale odważne i pewne siebie - podkreśla pani Aleksandra i dodaje, że nawet, jeśli wpuszczą na posesję kogoś obcego, to na pewno już nie wypuszczą. - Wiele podhalanów nie przyjmuje pożywienia od nikogo poza domownikami. Nie są hałaśliwe, bardzo dobrze współżyją z innymi domowymi psami i kotami. Najchętniej wylegują się w miejscach, z których mogą obserwować i pilnować swoją rodzinę, i w razie potrzeby biec na pomoc. To wielkie pieszczochy; uwielbiają drapanie po brzuchu. Zapewniam, że kto raz będzie miał podhalana, zawsze już pozostanie wierny tej rasie.

Owczarki podhalańskie wraz z kuwaszem, czuwaczem czy maremmano pochodzą od tybetańskiego doga i przywędrowały do nas z wołoskimi pasterzami (Wołoszczyzna to tereny położone pomiędzy Karpatami Zachodnimi a Dunajem). Wzorzec podhalana, stworzony w 1937 roku, został po II wojnie powtórnie opracowany przez krakowskich i zakopiańskich działaczy Związku Kynologicznego w Polsce (notabene godłem ZKwP jest wizerunek podhalana), a w kolejnych latach znowelizowany.

Owczarek podhalański ma mocną, zwartą budowę. W odróżnieniu od czuwacza i kuwasza, powinien mieć prosty, długi włos. Umaszczenie - białe, chociaż zdarzają się również psy z lekko żółtawym odcieniem na grzbiecie i uszach, co - według wzorca - nie jest wadą, nie jest jednak pożądane.
Dorosły pies nie jest wymagający, jeśli chodzi o żywienie. Szczenięta trzeba jednak otoczyć w tym względzie szczególną troską, dlatego prowadzenie podhalana w okresie dorastania jest dość kosztowne.

Przy całym swoim przywiązaniu do właścicieli są to psy samodzielne i niezależne, co wymaga uwagi ze strony opiekuna. - Owczarek podhalański jest inteligentny, pojętny i chętnie się szkoli - mówi pani Aleksandra. - Nie można jednak zapominać, że góralska śleboda i niezależność sprawiają, że nie będzie on ślepo posłusznym narzędziem do wykonywania rozkazów. W wychowaniu podhalana liczy się konsekwencja i pozytywne bodźce. W szkoleniu jest partnerem wymagającym zaangażowania i motywacji, ale dającym wiele satysfakcji.

Psy tej rasy mogą żyć zarówno na wsi, jak i w mieście - pod warunkiem zapewnienia im odpowiednich warunków bytowych. Wprawdzie nie potrzebują dużo ruchu, ale ze względu na swą słuszną posturę najlepiej będą się czuły w domu z ogrodem. Obecnie większość owczarków spotyka się poza Podhalem; mitem jest, że nie mogą żyć na nizinach.

- Kiedyś tak potrzebny owczarzom, później przez długie lata uwiązany na łańcuchu pod góralską budą, obecnie jest coraz popularniejszy jako domowy pupil i doskonały stróż. Ze względu na swą opiekuńczość w stosunku do dzieci oraz silny instynkt obrony stada stał się w ostatnich latach przyjacielem rodziny, zamiast pasterzem - przyznaje pani Aleksandra, przestrzegając jednocześnie, aby nie kupować szczeniąt z nieznanego źródła. - Szczenięta kupowane z kartonu na targowiskach nie są właściwie odchowane, szczepione ani odrobaczane, na ogół bywają zarażone psimi chorobami, często pochodzą od agresywnych czy chorych rodziców, wykluczonych z rozrodu z powodu wad.

Okazyjne kupno owczarka jest ryzykowne, gdyż psy tej rasy cierpią czasem na dysplazję stawów biodrowych, mają problemy z niewłaściwą budową oka, rzadziej kłopoty z sercem. U psów rodowodowych wymagane jest prześwietlenie stawów biodrowych w kierunku dysplazji; do rozrodu są dopuszczone psy z najlepszymi wynikami, czyli A i B, suki również z wynikiem C.

- Zakup szczenięcia po zdrowych rodzicach nie jest stuprocentową gwarancją zdrowia, jednak szanse są dużo większe - przypomina Aleksandra Szydło. - A przecież pies to przyjaciel na kilkanaście lat, więc nie warto ryzykować.

Podhalany doskonale radzą sobie na zewnątrz nawet w czasie najsroższych zim, gdyż chroni je bogata szata. Pielęgnacja owczarka nie jest trudna - sierść pokryta jest lanoliną i nie sprawia większych problemów. Wystarcza okresowe szczotkowanie i sporadyczne kąpiele w szamponie. W okresach linienia warto jednak poświęcić psu więcej uwagi, żeby nie tworzyły się uciążliwe kołtuny.

Dorota Dejmek

FLESZ: Elektryczne samoloty nadlatują.

Wideo

Materiał oryginalny: Gazda w swojej zagrodzie - Dziennik Polski

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3