Nostalgiczne Uście Solne

ABK
Leżące na widłach Wisły i Raby Uście Solne to dziś niemal zupełnie zapomniane historyczne miasteczko, które obejść można w kilkanaście minut, a w którym turysta jest nader rzadkim zjawiskiem. A było ono niegdyś jednym z głównych ośrodków tranzytowych bocheńskiej soli. To tu bowiem już w drugiej połowie XIII w. wypełnione nią beczki i olbrzymie jej bałwany przeładowywano z wozów na wiślane galary i baty by Wisłą wieźć je dalej w głąb kraju, do Sandomierza, Płocka, a nawet Gdańska. Dlatego też 18 maja 1360 r. Kazimierz Wielki przeniósł istniejące już opidum nostrum dictus Uscze (miasto nasze zwane Uściem) z prawa polskiego lub średzkiego na magdeburskie. Niedługo potem stało się one podrzędstwem w starostwie niepołomickim, a następnie - wraz z sąsiednimi Niedarami - starostwem niegrodowym oraz miejscem poboru cła. Mieszkańcy jego zajmowali się głównie handlem solą, jej transportem, składowaniem i przeładunkiem, a także rzemiosłem i rolnictwem. A chociaż do lat 70. XVIII w. było miastem królewskim z własnym samorządem, to lwią część jego dochodów zagarniali dla siebie kolejni jego dzierżawcy. Dlatego już od XVI w. borykali się uścieccy mieszczanie z brakiem środków na rozwój swoich firm i warsztatów, na utrzymanie w dobrym stanie drogi do Bochni, a nawet utrzymanie miasta. Szczególnie uciążliwi stali się oni w XVIII w., gdy pazerność ich sięgała szczytu. Skutkiem tego w roku 1723 skład solny przeniesiony został do Śmiłowic, a uścianie zaczęli zamieniać się stopniowo w rolników. Aż w 1857 r. cech wielki zastąpiono cechem orackim. W r. 1934 utraciwszy prawa miejskie Uście Solne stało się jedną z gmin wiejskich.

Z teki Andrzeja B. Krupińskiego

Do dziś z dawnej miejscowości Uścia Solnego pozostał już tylko jego ukształtowany po 1360 r. plan obejmujący 8 hektarów miejskiej przestrzeni z rozległym, bo mającym 1,75 ha kwadratowym rynkiem i ośmioma ulicami oraz niszczejące w opuszczeniu przyrynkowe drewniane domki niegdysiejszych uścieckich sławetnych. Z dawniejszych, ale niezbyt odległych czasów ostało się jeszcze około trzydziestu zabytków architektury, małej architektury i budownictwa drewnianego: murowany kościół p. w. Nawrócenia św. Pawła z 1839 r., stojąca w rynku, na miejscu ratusza figura św. Jana Nepomucena z r. 1890, kilka innych przydrożnych kamiennych figur i krzyży oraz murowanych kapliczek, sporo zagród z drewnianymi chałupami i budynkami gospodarskimi, tudzież trzy stare stodoły o wyplatanych z wierzbiny ścianach i czterospadowych, słomianych dachach, będące ostatnimi reliktami dziewiętnastowiecznej ulicy stodolnej. (ABK)

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3