Ochrona pracownika

Redakcja
Wydawanew każdym kraju członkowskim przepisy prawa i obowiązki muszą wynikać z dyrektyw Unii Europejskiej

Katalog podstawowych zasad

Wydawanew każdym kraju członkowskim przepisy prawa i obowiązki muszą wynikać z dyrektyw Unii Europejskiej

   Unia Europejska i Rada Europy stworzyły w swoich dokumentach katalog podstawowych zasad prawa pracy, które powinny być respektowane przez wszystkie państwa członkowskie. Do nich też dostosowane są polskie normy prawne
   Podstawową z tych zasad jest prawo do zatrudnienia - wszystkim obywatelom Unii powinna być zapewniona możliwość swobodnego wyboru i wykonywania zawodu oraz dostępu do bezpłatnego korzystania z publicznego pośrednictwa pracy.

Podstawowe prawa

   Obowiązującą zasadą jest również prawo do wynagrodzenia, gwarantujące pracownikom uzyskiwanie sprawiedliwej zapłaty za wykonywaną pracę. Chodzi tu zwłaszcza o stworzenie instytucji bazowej płacy godziwej. Wypłata wynagrodzenia może być wstrzymana, wynagrodzenie może być zajęte lub odstąpione zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa krajowego, lecz nawet w takich sytuacjach należy pracownikowi zagwarantować uzyskanie środków koniecznych dla utrzymania siebie i rodziny.
   Kolejna zasada dotyczy poprawy warunków pracy i życia. Zgodnie z tym prawem państwa członkowskie powinny dążyć do wyrównania warunków życia i pracy przy jednoczesnym podnoszeniu ich na wyższy poziom, zwłaszcza jeżeli chodzi o organizację pracy lub formy zatrudnienia inne niż umowy na czas nieokreślony.
   Niezbędne jest też zapewnienie prawa do przerw w pracy - każdemu pracownikowi Unii należy zagwarantować cotygodniowy odpoczynek oraz coroczny płatny urlop, którego długość powinna być stopniowo wyrównywana, przy jednoczesnym podnoszeniu na wyższy poziom, zgodnie z praktyką krajową.
   Ochrona socjalna to kolejne, niezbędne prawo, zapewniające wszystkim obywatelom Unii, bez względu na ich status oraz wielkość przedsiębiorstwa, w którym pracują, możliwości korzystania z odpowiedniego poziomu świadczeń z ubezpieczenia społecznego.
   Swoboda zrzeszania się ma zapewnić wszystkim pracodawcom i pracownikom Unii Europejskiej swobodę tworzenia i przystępowania do organizacji zawodowych, dla ochrony interesów ekonomicznych i socjalnych..
   Swoboda prowadzenia rokowań zbiorowych i sporów zbiorowych gwarantuje możliwość prowadzenia negocjacji zbiorowych i zawierania układów zbiorowych, a w przypadku niedojścia do porozumienia również prowadzenia szczególnych działań, np. strajków (z zastrzeżeniem zobowiązań wynikających z przepisów krajowych i układów zbiorowych).
   W europejskim prawie pracy obowiązującą zasadą jest również umożliwienie każdemu pracownikowi dostępu do szkolenia zawodowego i korzystania z niego w okresie pracy zawodowej. Warunkiem dyskryminującym nie może tu być obywatelstwo pracownika.
   Równe traktowanie kobiet i mężczyzn to osobny rozdział w prawie unijnym. Aby to prawo realizować należy wzmocnić, tam, gdzie tylko jest to konieczne, zwłaszcza działania w sferze dostępu do zatrudnienia, wynagrodzenia, warunków pracy, ochrony socjalnej, kształcenia, szkolenia zawodowego, przebiegu kariery zawodowej. Co ciekawe, wszystkie te działania powinny umożliwić zarówno kobietom, jak i mężczyznom godzenie obowiązków rodzinnych z zawodowymi.
   Kolejna obligatoryjna zasada odnosi się do informowania, konsultowania, współudziału pracowników w następujących wypadkach: kiedy są wprowadzane w przedsiębiorstwie zmiany technologiczne, dotyczące warunków i organizacji pracy, mające istotny wpływ na pracowników; gdy podejmowane są działania restrukturyzacyjne lub w przypadku połączenia przedsiębiorstw, mających wpływ na zatrudnianie pracowników; w przypadku zwolnień grupowych; kiedy pracownicy są dotknięci polityką w dziedzinie zatrudnienia, prowadzoną przez przedsiębiorstwo, w którym są zatrudnieni.
   Kolejna zasada dotyczy ochrony zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy. Każdy pracownik powinien mieć zapewnione zadowalające warunki ochrony zdrowia i bezpieczeństwa. Niezbędne są szkolenia w tym zakresie, informowanie, konsultowanie i równoprawne uczestnictwo pracowników w ocenianiu występujących zagrożeń oraz działań podejmowanych na rzecz ich eliminowania lub ograniczania.
   Do obowiązków legislacyjnych każdego państwa należy też stanowienie praw dotyczących ochrony dzieci i młodocianych. Karta przyjmuje, że minimalny wiek dopuszczania do pracy nie może być niższy od wieku, w którym wygasł obowiązek szkolny. W żadnym przypadku nie może on być niższy niż 15 lat. Osoby te musza być traktowane w specjalny sposób określony w przepisach krajowych.
   Głównym instrumentem działań legislacyjnych Unii są

dyrektywy,

których celem jest pogodzenie konieczności ujednolicenia ustawodawstwa każdego z państw członkowskich z równoczesnym zachowaniem jego odrębności tradycji, instytucji i mechanizmów prawnych. Państwa członkowskie nie są zmuszone do bezpośredniego stosowania dokumentów z Unii - niekiedy wystarczy tylko niewielka zmiana w obowiązujących przepisach krajowych. Nie oznacza to jednak, że stanowiąc prawa można pominąć wskazania dyrektyw. Wydawane w każdym kraju przepisy prawa i obowiązki muszą z nich wynikać w sposób jasny i przejrzysty, tak aby każdy obywatel mógł dochodzić przed sądem wynikających z nich praw. Ocena, czy regulacje prawne są zgodne z przepisami Unii Europejskiej należy do niej samej. D.ORL.

Co dziesiąty Polak kupuje podróbki

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie