reklama

Opieka nad chorym

RedakcjaZaktualizowano 
W chorobie, w towarzyszącym jej często bólu, cierpieniu, osamotnieniu i bezradności, każdy z nas wymaga opieki, zatroszczenia się o własne potrzeby - fizyczne, powstałe na skutek dolegliwości, i psychiczne - wynikające głównie z braku poczucia bezpieczeństwa.

Pomoc rodziny

   W szpitalnej sali, w obcym otoczeniu, wśród wielu łóżek z chorymi, gdzie każdy może poczuć się zagubiony, opieka sprowadza się głównie do działań medycznych. Lekarz na ogół nie znajduje czasu na spokojną, cierpliwą rozmowę z pacjentem, by wytłumaczyć mu na czym polega jego choroba, jak będzie wyglądało leczenie, czy są szanse na pełne wyzdrowienie, czego może się spodziewać w konsekwencji przebytego schorzenia. Personel medyczny porozumiewa się fachowym, niezrozumiałym dla pacjenta językiem, tworzącym dystans między chorym leżącym w łóżku a kierującymi procesem jego zdrowienia. W szpitalu jednak bezpośrednia rozmowa z lekarzem, ułatwiająca choremu zrozumienie własnej sytuacji zdrowotnej, jest dla niego równie ważna, jak opieka medyczna.
   Po leczeniu szpitalnym najkorzystniejsze jest dla chorego kontynuowanie zdrowienia we własnym domu, tam gdzie czuje się bezpiecznie. Lecz i w domu, podobnie jak w szpitalu, wymaga on opieki, przede wszystkim ze strony rodziny. Z tym jednak bywa różnie. Jeśli domownicy są zajęci - pracują, uczą się - chory najczęściej przez cały dzień pozostaje w domu sam - pozbawiony rozmowy, rehabilitacji, zdany na własne siły.

   Nie zawsze jednak sytuacja jest tak niekorzystna. Bywa, że dla bliskiej osoby, wymagającej opieki pielęgniarskiej, rodzina potrafi ją zorganizować sama. Obowiązki takie przejmują zarówno młodzi, jak i starsi, dla których nie jest problemem mycie chorego, przekładanie go na łóżku, wymiana basenu, podawanie leków, przyłączanie kroplówki, oklepywanie, zmienianie opatrunków, a także wykonywanie wielu innych czynności pielęgnacyjnych i przynoszących ulgę w chorobie. Tak troskliwe, samowystarczalne w opiece nad chorym rodziny z powodzeniem mogą zastąpić fachowy personel medyczny.
   W warunkach domowych z większym zaangażowaniem opiekujemy się chorymi dziećmi niż osobami starszymi. Dziecko zawsze wzbudza w nas więcej miłości, serca i oddania niż stary, chory człowiek. Dziecko łatwiej znosi chorobę, a z powodu właściwych sobie umiejętności przeżywania świata potrafi się bawić drobnostką - piłką, kulką, lalką. Człowiek stary ma wymagania, którym trudniej sprostać. Niektórzy starzy ludzie robią się w chorobie, jak mówią ich rodziny, "niedobrzy" - bywają agresywni, złośliwi, mają pretensje "do całego świata". A wówczas opieka ze strony najbliższych staje się wyjątkowo trudna. Może nawet pozostać pod znakiem zapytania. I właśnie wtedy rodzi się refleksja - czy na chorowanie wśród najbliższych nie pracujemy przez całe życie? Czy nasza obojętność za młodu wobec rodziny, brak troski, niechęć w niesieniu pomocy, nie odbije się na nas samych, gdy staniemy się niedołężni? Na jakość życia każdego chorego człowieka największy wpływ ma

zdolność do samoobsługi

- m.in. samodzielnego mycia, jedzenia, wykonywania zajęć sprawiających przyjemność. Dzięki takim umiejętnościom można sobie poradzić, będąc chorym i samotnym. Najbardziej dramatyczne są jednak przypadki opuszczenia przez rodzinę osoby niezdolnej do wykonywania takich czynności, pozbawienie jej opieki, pozostawienie w całkowicie bezradnej samotności.
   Opieka nad osobami

obłożnie chorymi

jest trudna w warunkach domowych, ponieważ wymaga większego zaangażowania, także finansowego. Jeśli rodziny nie stać na opłacenie stale czuwającej nad chorym opiekunki lub pielęgniarki, może skorzystać z pomocy sióstr PCK lub wolontariuszy. W kraju mamy dziś szeroko rozbudowany ruch wolontaryjny. Wielu, zwłaszcza młodych ludzi, realizuje swoją pasję pracy, opiekując się chorymi. Odwiedza ich, aby pomóc, potowarzyszyć, porozmawiać. Korzyść z takiej opieki jest obopólna, zarówno dla chorego, jak i młodego człowieka, który może się poczuć wzbogacony, poznając doświadczenia starszej osoby, jej dokonania, życiową mądrość.
   W sytuacjach szczególnie trudnych, gdy chory zupełnie pozbawiony jest opieki w domu, pozostaje jeszcze możliwość starania się o umieszczenie go w ośrodku opiekuńczym. Niekiedy zdarza się tak, że

mimo wielkiej miłości,

oddania i poświęcenia dla bliskiej osoby, rodzina nie może opiekować się nią w warunkach domowych. Dotyczy to m.in. cierpiących na chorobę Alzheimera i inne schorzenia degeneracyjne ośrodkowego układu nerwowego. Towarzyszącym im objawem jest m.in. utracenie przez chorego kontaktu z otoczeniem, nierozpoznawanie najbliższych osób. Chory wymaga 24-godzinnego nadzoru i fachowej opieki większego zespołu specjalistów, posiadających odpowiednią wiedzę i umiejętności. W wyjątkowych przypadkach udaje się zorganizować zespół rodzinny pełniący dyżury przez całą dobę, ale na pewnym etapie choroby nawet taka opieka jest już niewystarczająca i trzeba skorzystać z pomocy ośrodków wyspecjalizowanych.
   Podobnie niemożliwa staje się opieka w domu nad osobami cierpiącymi na niektóre choroby nowotworowe, gdyż w warunkach domowych nie udaje się opanować wszystkich dolegliwości fizycznych, np. duszności.

Lecząc duszę i ciało

   Każdy lekarz powinien traktować pacjenta holistycznie, lecząc jego duszę i ciało, ale i w domu chorego najlepszy byłby opiekun potrafiący zająć się zarówno sferą duchową, psychiczną, jak i socjalną swego podopiecznego, który mógłby rozwiązać takie problemy pacjenta, jak np. życie w głodzie, chłodzie, w brudzie, w nieprzebranym pampersie, mokrym łóżku, nie posprzątanym pokoju. Dla cierpiącego, oprócz tego rodzaju pomocy, ogromnie ważna jest bliskość życzliwej osoby, z którą mógłby wymienić poglądy, porozmawiać, posłuchać muzyki, przeczytać książkę, zaspokoić potrzeby duchowe, przeżywać radość dnia codziennego i choć przez chwilę nie odczuwać samotności.
Wysłuchała DANUTA ORLEWSKA

Flesz - nowi marszałkowie Sejmu i Senatu, sukces opozycji

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3