Puszczyki w klasztorze

Redakcja
Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej zyskało nowych sublokatorów. Od tygodnia w klasztornym wirydarzu mieszkają trzy małe puszczyki.

   Przeprowadziły się tu z wieży bazyliki. Jak przystało na następców św. Franciszka z Asyżu, bracia chętnie użyczyli im gościny.
   - Ptaki te mieszkają w klasztorze od lat. Pewnie dlatego, że wszyscy się tutaj nimi opiekują. Jednak dopiero teraz zdecydowały się siadać na krużgankach - mówi ojciec kustosz Władysław Waśko OFM.
   To nie jedyne ptaki, jakie upodobały sobie klasztor. Wcześniej zagnieździły się tutaj m.in. kosy, ale najbardziej związane z klasztorem wydają się puszczyki, które dokarmiane są resztkami mięsa z klasztornej kuchni, a nawet - jak mi powiedziano - ptaki przez pewien czas mieszkały w celi brata Anioła.
   - Te trzy młode puszczyki to pewnie potomstwo tych, które już do nas przywykły. Jednak to pierwszy przypadek, że zdecydowały się zamieszkać w jednym z naszych wirydarzy. Pewnie matka uznała, że w kominie jest już za ciasno - śmieje się ojciec Wenancjusz Stasiuk OFM.
   Puszczyk w nocy widzi stokrotnie lepiej od człowieka. Jego oczy zawierają substancję, zwaną rodopsyną. Zamienia ona nawet najsłabszy błysk światła w sygnał chemiczny, umożliwiając ptakowi dostrzeżenie obrazu również wtedy, gdy człowiek widzi jedynie nikłe światło.
   W przeciwieństwie do większości zwierząt - puszczyk ma nieruchome oczy. W zamian za to jego szyja pozwala mu obracać głowę o 270 stopni i spojrzeć w dowolnym kierunku.
   Niezwykłe ma także uszy. Jego głowę okalają sztywne pióra, które zbierają fale dźwiękowe i kierują je do uszu, wyposażonych w największą w świecie ptaków błonę bębenkową. Jedno ucho znajduje się nieco wyżej od drugiego, dzięki czemu puszczyk może dokładnie określić, skąd dobiega dźwięk.
   Natomiast jego ciało pokrywają pióra tak delikatne, że tłumią każdy hałas. Ponadto nocą można zauważyć, że ptaki te świecą w ciemności. A to dlatego, że w dziuplach próchniejących drzew, zamieszkiwanych chętnie przez puszczyki, rosną grzyby, mające zdolność bioluminescencji, o które ocierają się te ptaki.
   Sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej to jedno z głównych ośrodków kultu maryjnego w Polsce. Jego fundatorami w XVII wieku była rodzina Zebrzydowskich. W 1999 roku zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Natury - UNESCO.
(RASZ)
ZDJĘCIA:
o. Wenancjusz Stasiuk OFM

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie