Sposób na robaka

(DD)
Historia dentystyki sięga czasów starożytnych, toteż idea robaka w zębie występuje już w medycynie mezopotamskiej (jako antidotum stosowano specjalne zaklęcia). Medycyna starożytnego Egiptu, Indii, przedkolumbijskiej Ameryki i europejskiej starożytności ma już na robaka swoje sposoby: wypalanie, okadzanie lub specjalne wkładki do zęba. I tak lekarz przyboczny rzymskiego cesarza Klaudiusza (I w. n.e.) zaleca uśmiercenie robaka poprzez okadzenie, działającym jak narkotyk, lulkiem. Dopiero wiek XVIII rozstał się z tą ideą, chociaż jeszcze wciąż w początkach następnego stulecia medycy przepisują recepty na wypędzenie uciążliwego gościa, a i dziś echa dawnych wierzeń zdają się pobrzmiewać w znanym skądinąd powiedzeniu o zalewaniu robaka... Co jednak, jeśli niewidoczny intruz dokonał swego niszczycielskiego dzieła i doszło do utraty zęba? Znaleziono etruskie zapiski z roku 700 p.n.e., skąd dowiadujemy się, że już Etruskowie dysponowali wysoko rozwiniętą techniką wstawiania sztucznego uzębienia - na złotych paskach mocowano oszlifowane do pożądanej wielkości zwierzęce zęby i doczepiano je do zębów naturalnych.

   W staroegipskim papirusie niejakiej Anastasii czytamy: "Pewien pisarz jest u mnie, robak gryzie jego ząb". Pogląd, że sprawcą próchnicowego zniszczenia zęba i wszystkich cierpień z tym związanych jest robak, to jeden z najstarszych, a jednocześnie jeden z najdłużej utrzymujących się poglądów.
   W II w. n.e. Galen zalecał do leczenia chorych zębów używanie specjalnych leków, a w VII w. w Chinach po raz pierwszy zostaje wymieniona receptura amalgamatu. Wiek XV, a ściślej rok 1427, zapisuje się w historii dentystyki złotymi (dosłownie) zgłoskami. Włoski lekarz kierujący katedrą medycyny w Padwie, Giovani d’Arcoli, jako pierwszy opisuje borowanie zęba i wypełnienie ubytku złotem. Kolejne lata przynoszą nowe osiągnięcia - we Francji skonstruowano "pelikana", specjalny instrument do usuwania zębów, przypominający dziób tego ptaka i opierający się podstawą o wiele zębów. W owym czasie istniały grupy bardzo zręcznych wyrywaczy zębów (posługiwali się oni m.in. dłubakami, szczypcami), którzy oferowali swe usługi, wędrując po całym kraju, jednak dopiero w 1699 r. król francuski Ludwik XIV w edykcie medycznym definiuje zawód chirurga zębowego.
   Pierwszą książką całkowicie poświęconą dentystyce jest dwutomowe dzieło Pierre’a Faucharda, wydane w 1728 r. w Paryżu. "Le chirurgien dentiste" zawiera fachową wiedzę tamtych czasów, zarówno anatomiczną, jak i chirurgiczną oraz omawia poszczególne dziedziny dentystyki, w których widoczne jest już zupełnie nowe podejście do trudnej sztuki leczenia zębów.
(DD)

Flesz: Wegańskie ubrania. Made in Poland

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3