Święty z rusztem

WOJ
Dodaj komentarz:
Udostępnij:
W Książu Wielkim

   Późnobarokowy pomnik św. Wawrzyńca przeniesiony z rynku na plac obok kościoła parafialnego św. Wojciecha w Książu Wielkim stanowi nieodłączny element świątynnej całości. Nadwątlony upływem wieków, poszarzały i przez to jakby mniej czytelny, przyciąga uwagę tych, którym dane jest zajrzeć w te gościnne strony.
   Pierwowzorem dla idei tego pomnika stał się św. Wawrzyniec Diakon zwany Rzymskim z 258 roku n.e. Pod imieniem św. Wawrzyńca kościół wyniósł do chwały ołtarzy 16 świętych i 4 błogosławionych. Na ich czele kroczy właśnie wielki męczennik rzymski, ku upamiętnieniu którego wzniesiono ów pomnik w Książu Wielkim.
   Żelazny ruszt trzymany w ręce jest symbolem męczeństwa, gdyż dla św. Wawrzyńca była zgotowana wielce osobliwa kaźń. Otóż dekret cesarza nakazywał na początku drugiego tysiąclecia nie tylko likwidować ludzi, ale i majątki kościelne. Zostawiono więc św. Wawrzyńca jako ich zarzadcę, by wydobyć od niego zeznania, jaki też jest stan majątku Kościoła rzymskiego. Usiłowano także wymóc na nim przekazanie go w nienaruszonej całości urzędnikom cesarskim.
   Żywot świętego głosi, że przezorny diakon rozdał wszystkie pieniądze pomiędzy ubogich. Kiedy zaś sędzia nakazał mu pokazać skarby Kościoła, św. Wawrzyniec zebrał tychże ubogich i wskazując na nich miał powiedzieć: "Oto są skarby Kościoła!".
   Rozwścieczony sędzia nakazał świętego siec knutem, a potem położyć go na kracie rusztu i tak wolno palić na ogniu, aż powie, gdzie są skarby, w które zamierzali się wzbogacić urzędnicy cesarscy. Święty wśród tak wyszukanych katuszy miał się zdobyć jeszcze na słowa skierowane do sędziego i kata: "Widzisz, że ciało moje już dość jest przypieczone z jednej strony, obróć je na drugą stronę". Św. Leon I Wielki, papież, taki daje do tych słów komentarz: "Jak silny musiał być ogień miłości ku Chrystusowi w tym świętym, skoro gasił żar ognia naturalnego".
   Św. Wawrzyniec należał do bardzo popularnych świętych. Jego imieniem nazywano miasta i rzeki, odbierał cześć jako patron ubogich, piekarzy, kucharzy, a nawet bibliotekarzy. Wzywano go w czasie pożarów i przeciw chorobom reumatycznym (palenie w kościach.)
   Również w Polsce jego kult był kiedyś bardzo żywy. Julian Krzyżanowski przytacza aż 25 przysłów związanych ze świętem dorocznym św. Wawrzyńca. Oto niektóre z nich: _"Gdy na Wawrzyńca orzechy obrodzą, to w zimie mrozy dogodzą", "Gdy na Wawrzyńca słota trzyma, do Gromnic lekka zima", "Wawrzyniec pokazuje, jak jesień następuje" _i wiele innych.
   Późnobarokowy pomnik stoi za kolistym, murowanym ogrodzeniem kościoła św. Wojciecha w Książu Wielkim kierując swój wzrok na bramę główną. Stoi dziś tak, jak przed wiekami, trzymając w ręku fragment kraty.
Tekst i fot. (WOJ)

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie