Zmartwychwstanie - zwycięstwo nad śmiercią

Redakcja
Kiedy Chrystus umiera dla nas na krzyżu, „kiedy jeden umiera za wszystkich", wtedy wszystko zmienia się radykalnie, a sama śmierć staje się nową rzeczywistością. Jezus mówił o swej śmierci jako o wyjściu paschalnym i dlatego św. Jan w taki sposób komponuje swoją ewangelię, by wyraźnie można było dostrzec, że śmierć Jezusa na krzyżu jest nową paschą.

Ewangelista nadaje nowe znaczenie słowu pascha, aby oznaczało ono śmierć Chrystusa: pascha jest „przejściem Chrystusa z tego świata do Ojca" (por. J 13, 1). Pascha i śmierć Chrystusa stają się od tej pory dwoma rzeczywistościami wew­nętrznie zjednoczonymi do tego stopnia, iż pierwsi chrześcijanie nie znający filologii uważali, że słowo pascha pochodzi od słowa _passio, _to znaczy _męka, _i że przyjmuje takie właśnie znaczenie ze względu na śmierć Chry­stusa.

Nie tylko zmienia się nazwa śmierci, ale także i jej natura. Człowiek rodzi się dla śmierci, stwierdza filozof. To zdanie wzięte dosłownie jest dokładnym przeciwstawieniem ujęcia chrześcijańskiego. Odczytywane poprzez pryzmat wiary jest doskonałym sformułowaniem tajemnicy chrześcijaństwa. Mówi się o Chrystusie, że „narodził się po to, by móc umrzeć". Bóg przyjął śmiertelne ciało, aby w nim walczyć i pokonać śmierć. Śmierć - mówili Ojcowie - przylgnęła do Chrystusa i pożarła Go, tak jak to miała w zwyczaju czynić ze wszystkimi lu­dźmi, lecz nie mogła Go „strawić", ponieważ w Nim był Bóg, i w ten sposób została zabita. „Duchem, który nie podlega śmierci, Chrystus pokonał śmierć, która pokonywała ludzi". „Śmierć - pisze św. Efrem Syryjczyk - zabiła Go w ciele, które On przyjął, lecz tą samą bronią On zatryumfował nad nią. Boskość skryła się w człowieczeństwie i zbliżyła się do śmierci, która zabijając je, sama została zabita i pokonana na krzyżu. Śmierć zabiła życie przyrodzone, lecz została zabita przez życie nadprzyrodzone. Ponieważ śmierć nie mogła przełknąć Słowa bez ciała, narodziło się Ono z Dziewicy, by móc zejść dzięki ciału do piekieł". Zarówno wschodnia jak i łacińska litur­gia w lapidarny sposób ujęły dramatyczną wizję odkupienia i pozostawiły je w postaci frazy, którą w okresie paschalnym nieustannie powtarzamy: „umierając śmierć zwyciężył".

Śmierć ludzka nie jest już tą samą co wcześniej. Dokonało się bowiem decydujące wydarzenie. Poprzez wiarę uchwytujemy niewiarygdną nowość, którą mogło wywołać jedynie przyjście Boga na ziemię. Śmierć stra­ciła swoje żądło, podobnie jak żmija, której jad jest w stanie uśpić na jakiś czas ofiarę, lecz nie jest w stanie jej zabić. „Zwycięstwo pochłonęło śmierć. Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień"_(1 Kor 15, 55). Możemy więc stwierdzić, że Chrystus _przełknął śmierć dla zwycięstwa, aby ją zniszczyć. Fragment z Księgi Izajasza cytowany tutaj przez św. Pawła mówi w sposób ogólniejszy, że Bóg wyeliminuje śmierć na zawsze, jednak­że Apostoł stara się doprecyzować dramatycz­ne znaczenie śmierci Chrystusa.

Został zburzony ostatni mur. Między nami a Bogiem wznosiły się bowiem trzy mury rozdzielające nas: mur natury, mur grzechu i mur śmierci. Mur natury został obalony przez wcielenie, kiedy to natura ludzka i Boska zjednoczyły się w osobie Jezusa; mur grzechu rozsypał się na krzyżu, a mur śmierci runął w chwili zmartwychwstania Jezusa.

Raniero Cantalamessa OFMCap

Źródło: Zmartwychwstanie - zwycięstwo nad śmiercią

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie