Groby profesorow UJ na Cmentarzu Rakowickim (EFG)

Groby profesorow UJ na Cmentarzu Rakowickim (EFG)

Zdjęcie autora materiału

Dziennik Polski 24

Ludwik EHRLICH
(1889–1968)
wykładowca prawa politycznego (konstytucyjnego) i prawa narodów (międzynarodowego publicznego) na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, sędzia w Stałym Trybunale Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze, po wojnie objął katedrę na UJ, opracował podręcznik prawa międzynarodowego oraz wydanie dzieł Pawła Włodkowica.    
Pas 8, zach., gr. 1

Alojzy ESTREICHER
(1786–1852)
przyrodnik, dyrektor Ogrodu Botanicznego, rektor (1831–1833).
Kw. Ba, rząd płd., gr. 8 po prawej grobu Józefy Kopf
(brak tablicy z imieniem Alojzego)

Karol ESTREICHER
(1827–1908)
prawnik, bibliotekarz i adiunkt w Szkole Głównej w Warszawie, dyrektor i reorganizator Biblioteki Jagiellońskiej, tłumacz, literat, historyk literatury i teatru, bibliograf, twórca monumentalnej Bibliografii polskiej.    
Kw. Ba, rząd płd., gr. 8 po prawej grobu Józefy Kopf




Stanisław ESTREICHER
(1869–1939)
wykładał historię prawa zachodnioeuropejskiego (wykłady zachowane w postaci skryptów zostały wydane dopiero w 2000) a także historię polskiej literatury politycznej, kontynuował rozpoczętą przez swego ojca Karola pracę nad Bibliografią polską, publikując tomy od XXIII do XXXIII. Zginął jako pierwsza ofiara „Sonderaktion Krakau” w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen.
Kw. Ba, rząd płd., gr. 8 po prawej grobu Józefy Kopf

Tadeusz ESTREICHER
(1871–1952)
chemik, kriogenik, reorganizator Katedry Chemii, historyk i popularyzator nauki, więzień obozu koncentracyjnego Sachsenhausen–Oranienburg (1939–1940), po wojnie aktywnie uczestniczył w tworzeniu samodzielnego Wydziału Farmaceutycznego UJ.
Kw. Ba, rząd płd., gr. 8 po prawej grobu Józefy Kopf

Józef FELDMAN
(1899–1946)
historyk, syn Wilhelma (pisarza, dramaturga, krytyka literackiego), jeden z inicjatorów powstania Międzynarodowego Instytutu Historii Rewolucji Francuskiej w Paryżu. Wykładał historię powszechną i historię dyplomacji XIX i XX wieku, autor monumentalnej pracy Bismarck a Polska (wznawianej również po II wojnie).
Pas 33/I od południa, gr. rodz. 19

Franciszek Ksawery FIERICH

(1860–1928)
prawnik, wykładowca procedury cywilnej, przewodniczący utworzonej w 1919 Komisji Kodyfikacyjnej, która w okresie międzywojennym przygotowała liczne projekty ustaw i kodeksów ujednolicających prawa obowiązujące na obszarze Polski od czasu zaborów.
Kw. Ab, zach., gr. rodz. (spoczywają w nim także jego ojciec Edward i brat  Maurycy, również profesorowie Wydziału Prawa)

Marek GATTY–KOSTYAL
(1886–1965)
farmaceuta, więzień obozu koncentracyjnego Sachsenhausen (1939–1940). Od 1947 pierwszy dziekan samodzielnego Wydziału Farmaceutycznego, w latach 1959–1962 prorektor krakowskiej Akademii Medycznej.    
Pas 55, gr. rodz. Rogowskich

Leon Konrad GLIŃSKI
(1870–1918)
anatom–patolog, zasłynął pierwszym na świecie opisem wysp nabłonka gruczołowego w śluzówce przełyku (tzw. wyspy Schaffera i Glińskiego), a w 1911 zespołu charłactwa przysadkowego (tzw. zespół Glińskiego i Simmondsa).
Kw. XVIII, wsch.

Emil GODLEWSKI
(1847–1930)
botanik, pionier fizjologii roślin oraz naukowego ogrodnictwa w Polsce, chemik rolny, współorganizator Studium Rolniczego UJ, członek Akademii Umiejętności i PAU.    
Kw. X, płd., gr. rodz.

Emil GODLEWSKI jun.
(1875–1944),
lekarz, zoolog–anatom, embriolog zwierząt, członek Akademii Umiejętności i PAU.    
Kw. X, płd., gr. rodz.

Stanisław GOŁĄB
(1878–1939)
prawnik, wykładowca prawa i postępowania cywilnego, członek Komisji Kodyfikacyjnej.    
Kw. 24, wsch.

Stanisław GOŁĄB
(1902–1980)
matematyk, twórca krakowskiej szkoły geometrii różniczkowej oraz szkoły równań funkcyjnych. Szykanowany za swoją postawę w okresie PRL. Znakomity opiekun młodzieży. W czasie wojny zaangażowany w tajne nauczanie. Jego imię nosi ulica w Krakowie.
Kw. 66, rząd wsch., po lewej Pruszyńskiej

Daniela GROMSKA
(1889–1973)
filozof i filolog klasyczny, uczennica i współpracownica Kazimierza Twardowskiego, redaktorka Ruchu Filozoficznego, badaczka i tłumaczka dzieł Arystotelesa i Teofrasta.    
Kw. L, rząd płd., gr. 6

Jan GWIAZDOMORSKI
(1899–1977)
prawnik–cywilista, wybitny znawca prawa spadkowego i rodzinnego, więzień obozu w Sachsenhausen, w latach
1948–1956 wykładał we Wrocławiu, doktor h.c. Uniwersytetu Wrocławskiego.    
Kw. N

Najnowsze wiadomości

Zobacz więcej

Najczęściej czytane

Polecamy

Wideo